Φέρνοντας την ψαριά (1880 - 1882)

Ο πίνακας αποτελεί έναν ύμνο στην ομορφιά της φύσης και της θάλασσας. Η σκηνή διαδραματίζεται σε πρωινές ώρες, με τις ηλιαχτίδες να σχηματίζουν χρυσαφένια μονοπάτια πάνω στο γαλήνιο νερό. Μια αίσθηση λυρισμού διαχέεται στην ατμόσφαιρα, τονισμένη από τις απαλές τονικές αποχρώσεις που αντανακλώνται στην επιφάνεια της θάλασσας. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, με τον μεγάλο όγκο του πλοίου στο κέντρο. Στο πρώτο πλάνο, η απόλυτη αρμονία της σκηνής διακόπτεται από την παρουσία μαύρων πασσάλων που ξεπροβάλλουν από τη θάλασσα.Το ιστιοφόρο, με την λεπτομερή απεικόνιση και την ρεαλιστική του αναπαράσταση, αποτελεί το επίκεντρο της σύνθεσης. Ψαράδες δραστηριοποιούνται πάνω στο κατάστρωμα, μαζεύοντας τα δίχτυα τους, ενώ άλλοι σκαρφαλώνουν στο κατάρτι για να δέσουν τα πανιά. Στο βάθος του θαλασσινού τοπίου, διακρίνονται ιστιοφόρα σε διάφορα σχήματα και μεγέθη να πλέουν σε διάφορες κατευθύνσεις. Κάτω από το φως της ανατολής, αμυδρά διακρίνονται χρυσαφένιοι ορεινοί όγκοι που οριοθετούν τον ορίζοντα.
Ο πίνακας το Βολανάκη δείχνει μια απλή και γαλήνια σκηνή της καθημερινότητας των ψαράδων. Η ρεαλιστική απεικόνιση της φύσης και η αρμονική σύνθεση καθιστούν το έργο αυτό ένα αριστούργημα της ελληνικής θαλασσογραφίας.